Eski Başbakanlardan Bülent Ecevit, Gülhane Askeri Tıp Akademisi Hastanesi'nde vefat etti. Doktoru Mücahit Pehlivan, A.A muhabirine yaptığı açıklamada, Ecevit'in vefat ettiğini açıkladı.

18 Mayıs 2006 tarihinde geçirdiği beyin kanamasının ardından GATA'ya kaldırılan Bülent Ecevit'i kameralar en son 18 mayıs perşembe günü Danıştay üyesi Mustafa Yücel Özbilgin'in cenazesinde görüntüledi.

BÜLENT ECEVİT KİMDİR?

Türk siyasi yaşamında ''Karaoğlan'' olarak anılan ve ''Üçüncü Adam'' yakıştırması yapılan Bülent Ecevit, siyasetin son yarım asırlık dönemine damga vuran simge isimlerdendi.

Türk siyasetine ''Ak Güvercin'' ve ''Mavi Gömlek'' fenomenlerini kazandıran Ecevit, ''şair'' yanı ve ''zarif üslubuyla'' da siyaset dünyasında farklılığını hep hissettirdi.

Bülent Ecevit, 28 Mayıs 1925 tarihinde İstanbul'da doğdu. İstanbul
Amerikan Kolejinden 1944 yılında mezun olan Ecevit, üniversiteye devam ederken bir yandan da Basın-Yayın Genel Müdürlüğünde İngilizce çevirmeni olarak çalışma yaşamına başladı.

Sınıf arkadaşı Rahşan Ecevit (Aral) ile 1946 yılında evlenen Bülent Ecevit, aynı yıl okulu yarım bırakarak Londra Basın Ateşeliğinde görev aldı.

Ankara'ya 1950 yılında dönen Ecevit, Ulus gazetesinde sanat eleştirmenliği, fıkra yazarlığı ve çevirmenlik yaptı. Ulus gazetesi kapanınca Yeni Ulus ve Halkçı gazetelerinde yazmayı sürdüren Bülent Ecevit, 1954 yılında ABD'ye giderek 3 ay Winston Salem Journal gazetesinde çalıştı.

Bülent Ecevit, 1957'de Rockefeller bursuyla ikinci kez Amerika'ya gitti.
Harvard Üniversitesinde 8 ay Ortadoğu tarihi ve sosyal psikoloji üzerine çalıştı ve aynı yıl yurda döndü. Milliyet gazetesinde de günlük yazılar yazan Ecevit, Forum dergisinin yazı işleri kadrosunda yer aldı.
    
-SİYASETE İLK ADIM-
    
Ulus gazetesinde çalışırken, 1954 yılının Ocak ayında CHP Çankaya Gençlik Ocağı'na üye olarak aktif siyasi yaşama adımını atan Bülent Ecevit, 27 Ekim 1957'de CHP Ankara Milletvekili olarak TBMM'ye girdi.

Ecevit, 12 Ocak 1959'da İsmet İnönü'nün listesinden CHP Parti Meclisi'ne seçildi, 1961-1965 arasında da İnönü hükümetlerinde Çalışma Bakanı olarak görev yaptı.

CHP'nin 18 Ekim 1966 tarihinde yapılan 18. Kurultayı'nın ''parlayan
yıldızı'' olan Ecevit, önce ''çok genç'' bulduğu için itiraz eden İnönü'nün
onayını alarak genel sekreter oldu.  Ecevit, artık partinin ikinci adamıydı. 

Partide 12 Mart Muhtırası'nın ardından kurulan Nihat Erim'in başbakanlığında kurulan hükümete katılıp katılmamak konusu iç tartışmalara yol açtı ve hükümete girilmemesini isteyen Ecevit, 21 Mart'ta genel sekreterlik görevinden istifa etti.
    
-GENEL BAŞKANLIK DÖNEMİ-
    
CHP'nin 5 Mayıs 1972'de yapılan 5. Olağanüstü Kurultayı, İnönü-Ecevit
çekişmesine sahne oldu.

Ecevit yanlısı Parti Meclisi, kurultaydan güvenoyu alınca, İsmet İnönü, 8
Mayıs 1972 tarihinde, 33 yılı aşkın bir süre bulunduğu genel başkanlık görevinden istifa etti. Bu gelişme üzerine 14 Mayıs 1972'de toplanan özel kurultayda, Ecevit, CHP Genel Başkanlığı'na seçildi.

Bülent Ecevit, siyaset sahnesinde, 1973 seçimlerinden itibaren ''Karaoğlan'' olarak anılmaya başlandı. Bu seçimlerde CHP, yüzde 33.3'lük oy oranıyla 185 milletvekili çıkardı. Seçimin ardından CHP, MSP ile koalisyon kurarak iktidara gelirken, Bülent Ecevit, 6 Şubat 1974'te ilk kez başbakanlık koltuğuna oturdu. Bu dönemde Kıbrıs Barış Harekatı gerçekleştirildi.

Seçim kampanyası döneminde Ecevit için sık sık kullanılan ''Karaoğlan''
ismi, başbakanlığı döneminde yaşanan Kıbrıs olayıyla pekişirken, Karaoğlan'a bir de ''Kıbrıs Fatihi'' eklendi.     Kuruluşundan yaklaşık 7 ay sonra, 18 Eylül 1974 tarihinde, Ecevit'in istifasıyla koalisyon hükümeti bozuldu.

Partisi, 5 Haziran 1977'de yapılan genel seçimlerde 41.4 oy oranı ile 213
milletvekili çıkaran Ecevit, 21 Haziran 1977'de azınlık hükümetini kurdu ancak 3 Temmuz'da TBMM'den güvenoyu alamadı.

Bunun üzerine kurulan 2. Milliyetçi Cephe Hükümetini oluşturan partilerde yerel seçimlerin ardından iç çalkantı doğdu ve milletvekili istifaları yaşandı.

Ecevit, cephe hükümetini oluşturan partilerden kopan bağımsız
milletvekillerinin de desteğiyle 17 Ocak 1978'de kurulan hükümette 21 ay süreyle yeniden başbakanlık koltuğuna oturdu.

İç çatışmalarla boğuşan CHP'nin oyları 14 Ekim 1979'da yapılan ara
seçimlerde gerileyince Ecevit, 16 Ekim'de hükümetten istifa etti. 

 "dusunceplatformu" ',1]);//-->


HASTANEYE BİLE BOMBA YAĞDIRDILAR

Çanakkale'de destan yazan askerlerimize yönelik uluslararası savaş hukukuna aykırı hareketler, kimyasal silahlarla sınırlı değil. Tespit edilen 2 ayrı belgeye göre, savaş hukukuna kesinlikle aykırı olmasına rağmen, Mehmetçik'e domdom (parçalayıcı, dağıtıcı özelliği çok fazla) kurşunları da sıkılmış. 10 Mayıs 1915'e ait bir başka belgede de İngiliz savaş gemilerinin balonlar yardımıyla Maydos kasabasında Hilal-i Ahmer bayrağı çekmiş hastaneyi bombalayıp, 30 yaralı askeri şehit ettiği belirtiliyor. Osmanlı Hükümeti, ''insanlığa sığmayan'' bu saldırı sonrasında, Amerika Sefareti aracılığıyla İngiltere'nin uyarılması talebinde bulunuyor. Bu belgeler, savaş kurallarının hiçe sayıldığı Gelibolu'da nasıl bir trajedinin yaşandığını gösterirken, Çanakkale'yi 'geçilmez' yapan Türk askerinin kahramanlığını da bir kez daha gözler önüne seriyor.

1960’ların ortalarında, Soğuk Savaş’ın devam ettiği zamanlarda bombaların tahrip gücünden etkilenmeyecek bir iletişim ağı ihtiyacı ortaya çıkmıştır. Böylece ülke çapında (A.B.D) bazı bilgisayarların birbirleriyle iletişim kurmalarını sağlayacak bir konsept üzerinde çalışılmaya başlandı –neyseki A.B.D’nin aşırı gelişmiş kendini savunma içgüdüsü bazen insanlığa yararlı buluşlar hediye ediyor. Bu bilgisayar ağı sayesinde ülke çapında bazı yerler zarar görse de iletişim ağın geri kalan kısmında devam ettirilebilecekti.

Başlangıçta sadece hükümet fikir tankları ("think tanks") ve bir kaç üniversite birbirine bilgisayar ağları üzinden bağlıydı. Temelde Internet Savunma Bakanlığı Gelişmiş Araştırma Projesi Dairesi (Department of Defense's Advanced Research Project Agency) (ARPA) tarafından acil askeri savunma teknolojisi için geliştirilmiştir. Bu proje ARPANET projesi olarak bilinmektedir.

ARPANET ağındaki bilgisayarlar zamanla savunmayla ilgili bütçe desteği alan tüm üniversitelere yerleştirildi. Bu ilk genişlemeyle birlikte Internet tamamen savunma amaçlı bir iletişim sisteminden eğitim amaçlı bir iletişim ağına dönüşmeye başladı. Gittikçe daha çok sayıda eğitim görevlisinin on-line (internete bağlantı halinde) olmasıyla birlikte sistem ARPA’dan Ulusal Bilim Kuruluşu’na dönüştü.

Yıllar sonra iş dünyası da Internet’e el atınca Internet iyice genişlemeye ve dönüşümünü hızlandırmaya başladı.

Bu noktaya gelindiğinde artık Internet belirli bir kuruluşun doğrudan kontrol ettiği bir sistem değildi. Sistemi kontrol eden ve geliştiren çok sayıda kuruluş vardı artık.

PC’lerin hemen hemen her eve girecek kadar ucuzlamasıyla birlikte Internet iyice ivme kazanarak normal kullanıcılar hızla siberuzaya taşınmaya başladı. Tabii ki siberuzaydaki bu hızlı popülasyon artışı uluslarası şirketlerin ve girişimcilerin gözünden kaçmadı. Böylece onbinlerce şirket ürünlerini tanıtmak, satmak ve kitlelere ulaşmak için Internet pazarında yerlerini aldılar.

Elektronik posta, elektronik sohbet, grafik ve resim alış verişini mümkün kılan Internet normal ev kullanıcıları tarafından hızla benimsendi ve bu kullanıcılar için vazgeçilmez bir araç haline geldi. Oturduğu yerden kilometrelerce uzaktaki kaynaklara oturduğu yerden bağlanıp araştırmalarını yapan akademisyenler ve öğrenciler için ise bulunmaz bir fırsattı bu.

Internet’in nimetlerinden faydalanmayı bilen ve gelecek vizyonları olan ülkeler ise insanlarını eğitmek ve bir çok resmi işlemlerin yürütülmesi için Internet teknolojilerine eğilerek projeler üretmekte ve hayata geçirmekteler.

Dünyayı Saran Ağ (World Wide Web)

Internet'i kısaca tanımladıktan ve tarihini özetledikten sonra ekranlarımızda gördüğümüz web sayfalarının hikayesini anlatabiliriz artık.

1980'lerin sonuna doğru fizikçi Dr. Berners-Lee kendisi için küçük bir bilgisayar yazılımı geliştirdi. Bu program bilgisayarındaki sayfaların (dokümanların) anahtar kelimeler kullanarak (dokümanları gösteren) birbirleriyle bağlantılı hale getirilmelerini sağlıyordu. Daha sonra birbirine bağlanarak organize edilmiş sayfalar farklı bilgisayarlar arasında Internete bağlıyken değiş tokuş edilebilir hale geldi. Dokümanları birbirine bağlamak için kullanılan doküman formatlama (biçimlendirme) dili HTML (Hypertext Markup Language) olarak adlandırıldı.

Web safyaları 1992'ye kadar ağırlıklı olarak sadece metin içerikli olarak kaldılar. Bu yılı takib eden iki yıl içerisinde web'in çehresini tamamen değiştiren iki olay gerçekleşti. Marc Andreesen NCSA Mosaic (National Center for Supercomputing Applications at the University of Illinois-Illinois Üniversitesi Süperhesaplama Uygulamaları Ulusal Merkezi) adlı programı geliştirdi. NCSA Mosaic ilk Web browser (web tarayıcı yazılım-şimdi Internet Explorer ve Netscape Navigator olarak kullandığımız uygulamalar gibi) idi. Tarayıcı yazılımlar  mevcut web sitelerine erişimi kolaylaştırdı. Kısa süre sonra web sayfaları metin dışında ses ve video dosyalarını da barındırmaya başladılar.

Hyper-text markup language (web sayfası işaretleme/programlama dili) ile yazılan bu web sayfalarıyla kullanıcılar hızlı bir şekilde ayrı bilgisayarlarda depolanmış ve linkler (bağlantılar) yoluyla birbirine bağlanmış farklı formatlarda dokümanlar arasında gezinmeleri mümkün hale geldi.

Web tarayıcılar (browser) html metnini "okur" ve şimdi ekranda gördüğünüz gibi anlaşılır hale getirir.

Peki bu dokümanları nasıl bulacaksınız? Bunun için adreslere ihtiyaç duyarız. Her bir web sitesinin adresi vardır ve doğru adresi tarayıcınıza girerseniz sizi doğru yere götürür. Bu adresler URL (Uniform Resource Locator-Tek Biçimli Kaynak Bulucular) olarak adlandırılır. Örneğin aşağıdaki web sitesi bir dokümanın konumunu göstermektedir.

URL'nin başlangıcında protokol (protocol) vardır. Bu genellikle web tarayıcınızın komut satırında gördüğünüz "http"dir (Hypertext Transfer Protocol) veya "ftp"dir (File Transfer Protocol-Dosya Transfer Protokolü).  URL'nin ikinci bölümünde domain bulunmaktadır. Domain'i bir tür alan olarak düşünebilirsiniz. Yukarıdaki örnekte mysite.com web sitesinin barındığı alandır(domain). Domain'den sonra dizinler (directory) gelir (örnekte sprots)Son olarak ta o domain'de barınan bir dokümanın (yukarıdaki örnekte golf.htm adlı doküman) adresi bulunmaktadır.

                                    Çocukların Bilgisayar Kullanmasının Yararları 

Bilgisayar; çocukların yaşadıkları deneyimlerini yönlendirmelerine, hızlarını ayarlamalarına ve kendilerini rahat hissettikleri zorluk derecesini seçmelerine yardımcı olur. 
Çocukların bilgi toplarken çeşitli becerilerini (okuma, yazma, seçme, sınıflandırma vb.) kullanmalarını sağlar.
Bilgisayar çocuklar için çok etkileyici ve ilgi çekici olduğundan; tüm ilgilerini toplamalarını ve konsantre olmalarını sağlayabilir.
Çocuklar, bilgisayar konusunda bilgileri arttıkça, teknolojiye karşı daha olumlu bir tutum geliştireceklerdir. Bu da onların gelecek yaşamlarında önemli bir rol oynayacaktır.
İyi eğitim yazılımları; çocukların temel becerilerini -okuma, yazma gibi- geliştirmelerine yardımcı olmanın yanı sıra, daha üst düzeyde neden-sonuç ilişkisini anlamalarında, üst düzey problem çözme, yaratıcı düşünme gibi becerilerini geliştirmelerinde de etkili olabilir.
Bilgisayarlar özel durumu olan çocuklar için de yararlar sağlamaktadır. Bilgisayarların duyma, konuşma, motor gelişimi konularında sorunları olan çocuklar için oldukça yararlı olduğu gözlenmiştir. Bu tür çocuklar özellikle bilgisayarların; ihtiyaca göre hızının ve fonksiyonlarının ayarlanabilmesi, öğrenmesini bekleme konusunda sabırlı olması özelliklerinden yararlanırlar. Bilgisayarlar, bu tür çocukların kendilerine olan güven ve saygılarını geliştirir ve gerçek dünya ile bütünleşmelerini kolaylaştırır. (www.indianchild.com, 2002).

1. II. Çocukların Bilgisayar Kullanmasının Zararları
   Bilgisayarların yetişkinler kadar, çocuklar üzerinde de etkileyici, kendine bağlayıcı bir etkisi vardır. Zaman zaman çocuklarımızın bilgisayar karşısında büyülenmiş gibi saatlerce durduklarını farkederiz. Bu gücün etkisini tam olarak bilemediğimiz için, bu sürede çocuğu gözlemek ve denetlemek gerekir. Aşağıda bilgisayardan kaynaklanabilecek bazı olumsuz durumlar verilmiştir:
   Eğer bilgisayardaki yazılım programı (software) çocuğun yaşına uygun değilse, çocukları hayal kırıklığına uğratabilir ve bilgisayarın başarısızlıkla özdeşleşmesine yol açabilir.Yaşına uygun olmayan yazılım programlarını kullanan çocuklarda; şiddet kullanma, kaba bir dil kullanma, izlediği hızlı grafik ve animasyonlardan dolayı aşırı hareketlilik gibi etkiler görülebilir.
   Uzun süreli bilgisayar kullanmak çocuklarda fiziksel problemlere yol açabilir. Bu problemlerin başında; göz rahatsızlıkları, radyasyonun olumsuz etkileri, duruşta ve iskelet yapısında bozukluklar gelmektedir. 
   Özetle, bilgisayar ve internet kullanımının olumsuz etkilerini yok etmek için, ebeveynlerin yakın denetimi ve kontrollü yönlendirmesinin şart olduğu söylenebilir.
   
2. Çocukların Hayatında Bilgisayarların Yeri Ne Olmalıdır?
   Bilgisayarların birçok yararları olduğu ve ebeveynler tarafından kullanımının denetlendiği düşünülürse, bu teknolojinin çocukların gelişiminde olumlu bir etkisi olduğu söylenebilir. Ancak bilgisayarların, çocuğun ihtiyaç duyacağı tüm deneyimleri sağlayamayacağı, aşırı kullanımı durumunda çocuğu sosyallikten uzaklaştırıp çevreden koparabileceği unutulmamalıdır.
   “Bilgisayarın; resim, kum, su, kitap, yazma materyalleri gibi çocukluk döneminin vazgeçilmez materyallerinin sadece destekçisi” olduğu daima akılda tutulmalıdır. Başka bir deyişle, bilgisayar okuma, problem çözme ve yaratıcı düşünme becerilerini geliştirmek için bir araçtır. Kum, yap boz ve boyama kalemleri ile yaşanan somut deneyimlere, bilgisayar değişik bir boyut katar. Yine de çocuğun bu deneyimleri akran ve arkadaşlarıyla yaşamasının önemi unutulmamalıdır.
   Gözlemlere göre çocuklar diğer oyunlar ve bilgisayar ile geçirecekleri zamanı anlık ilgilerine göre ayarlamaktadırlar. Küçük çocuklar genellikle bilgisayarın karşısında 15 dakikadan fazla oturmamakta, günde birkaç kezden fazla bu aktiviteleri Bu bilgilere dayanarak bilgisayarın akılcı bir biçimde kullanıldığı zaman çocuklar için yararlı olabileceği söylenebilir. Çocukları bilgisayar başındayken onlara yol gösteren, yardımcı olan veliler çocuklarının güvende olduğundan emin olabilirler

Sincan’ın kuruluş tarihi kesin olarak bilinmemekle beraber 17’nci yüzyıl arşiv kayıtlarında “

Sincan Köyü”nün adına rastlanmaktadır. Bundan iki yüz yıl sonra 31.12.1882 tarihinde

Sincan’da ilk tren istasyonu kurulmuştur.

         Sincan’ın ilk yerleşik tarihi ve uğradığı değişimler hakkında belgeye dayanan

kesin bilgiler bulunmamaktadır.Sincan ile ilgili ilk belge 31.12.1892 yılında İstanbul-Bağdat

 tren yolunun Sincan köyden geçmesi ile başlar.Sincan çevresinde yapılan bazı kazılarda

Selçuklulara ait eserlerin bulunması XI. yüzyılda Sincan ve çevresinde yerleşim olduğuna

dair önemli ip uçları vermektedir.1926 Devlet Demir Yolları arşivlerinde “Hattın devamında

8-10 hanelik bir köy, hatta yakın olan bir de cami var” şeklinde yazılmaktadır.

         Cumhuriyetin ilk yıllarında 28 hane ve 1 mescitten ibaret olan Sincan 1935 yılında

yapılan nüfus sayımında,  305 kişi olarak tespit edilmiştir.Sincan’ın bilinen tarihi ise 1936

yılında Ankara Valiliği tarafından örnek köy olarak planlanıp,1938  yılında ise Romanya’dan

gelen 100 göçmen ailesinin yerleştirilmesi ile başlamaktadır.1950 yılında nüfusu  1258’e ulaşmıştır.

         Sincan, İstanbul-Ankara Tren Yolu ve Ankara-Beypazarı-Ayaş Devlet Kara Yolu üzerinde olması nedeniyle kısa zamanda hızlı bir şekilde gelişmiş olup buna paralel olarak 1956 yılında Yenimahalle ilçesine bağlı Bucak Merkezi” haline dönüştürülmüş ve aynı yıl içinde de “belediye eşkilatı” kurulmuştur. 30.11.1983 tarih ve 2963 Sayılı Yasa ile Sincan ilçe haline dönüştürülmüştür .Bakanlar Kurulu’nun 08.03.1988 gün ve 88/12721 sayılı kararı ile Ankara Büyükşehir

Belediyesi sınırları içine alınmıştır.

“BİR DAMLA DA SİZ OLUR MUSUNUZ?”

Lübnan’ lı çocuklar yararına organize ettiğimiz sergiler tüm hızıyla devam ediyor.

Savaştan mağdur olan Lübnan’ lı çocuklara “Bir Damla” da biz olalım diye çıktık yola. Amacımız sadece maddi anlamda yardım değildi. Savaşın anlamsızlığı ve çocuğun anlamı arasındaki çelişkiye dikkati çekmekti.

Startı İstanbul’ da verdik. İlk sergimiz Taksim Metro Sergi salonu’nda 30Eylül- 7 Ekim tarihleri arasında 100 fotoğrafçının çocuğa bakışını simgeleyen 100 fotoğrafla izleyiciyle buluştu. Uluslar arası Onkoloji Konferansı ile tarihinin denk düşmesi yabancı izleyici sayısının yüksek olmasını sağladı. Yerli yabancı binlerce ziyaretçinin ilgiyle, duygulanarak dolaştığı sergimize ilgi çok yoğundu. Fotoğraflar Kızılay' a bağış yapmak suretiyle sahiplenildi.

Lübnan’ lı çocuklar yararına “Bir Damla da siz olur musunuz” başlıklı sergilerimizin ikincisi Ankara’ da  05 - 14 Kasım 2006 tarihleri arasında,  Çankaya Belediyesi Çağdaş Sanatlar Merkezi’ nde açılacak.

Yine konusu çocuk olan 100 fotoğraf, 100 fotoğrafçı ve yine geliri Kızılar aracılığıyla Lübnan’ lı çocuklara aktarılacak sergimize katılan fotoğraflar www.cocuklaricin.org adresimizden de izlenebilir.

İstanbul sergimizi ziyaret eden yabancılarla duygu paylaşımımız sırasında dünyanın pek çok yerinden amacımıza fotoğraflarıyla katkıda bulunmak isteyen insanlar oldu. Bu nedenle www.cocuklaricin.org u hazırlamaya karar verdik. Yabancı dillere de çevrilecek olan sitemizde, savaşa karşı ve geleceğimiz olan çocuklarımıza duyarlı dünyanın dört bir yanından insanlarla buluşmayı hedefliyoruz.

Sergilerimiz İstanbul ve Ankara’ dan sonra sırasıyla Bursa, İzmir ve Kocaeli’nde devam edecek.

Bekliyoruz.

Bir damla da siz olur musunuz?

1 Nisan şakasının kökeni nedir?

1564 yılında Fransa kralı IX Charles, yıl başlangıcını Ocak ayının birinci gününe aldı. Daha önce
Avrupada yaygın olan yıl başlangıcı Mart 25 idi. O zamanki iletişim şartlarında IX
Charles'in bu kararı fazla yayılamadı. Duyanlar ise protesto amacıyla eski adetlerine
devam ettiler.1 Nisan'da partiler düzenlediler. Diğerleri ise onları Nisan aptalları olarak
nitelendirdiler.1 Nisan'a bütün aptalların günü adını verdiler. Bu günde diğerlerine sürpriz
hediyeler verdiler, yapılmayacak partilere davet ettiler, gerçek olmayan haberler ürettiler. Yıllar
sonra Ocak ayının yılın ilk ayı olmasına alışılınca, Fransızlar 1 Nisan gününü kendi kültürlerinin
parçası görerek devam ettirdiler. Oradan da bütün dünyaya yayıldı.